Tarımın Yeni Gerçeği: Suya Göre Üretim, Geleceğe Yatırım

Artık mesele ne kadar ürettiğimiz değil, hangi kaynaklarla ve nasıl ürettiğimizdir.

Antalya, Türkiye’nin örtü altı üretim üssüdür. Antalya’nın toplam yüzölçümünün yaklaşık %16–18’i tarım alanıdır ve bu, yaklaşık 370 bin hektara karşılık gelmektedir. Yoğun örtü altı üretimi, çoklu hasat imkânı ve yüksek katma değerli üretim yapısıyla Antalya, Türkiye’nin en güçlü tarım merkezlerinden biridir. Ancak bu gücün arkasında çok önemli bir gerçek vardır: sınırlı kaynaklar.

Yıllık 8–9 milyar metreküp civarında su potansiyelimiz bulunmaktadır ve bunun %70’ten fazlası tarımsal sulamada kullanılmaktadır. Bu tablo bize açıkça şunu söylüyor: artık eskisi gibi üretmeye devam edemeyiz.

Sahadan gördüğümüz en önemli ihtiyaç, üretim anlayışımızı değiştirmemiz gerektiğidir.

Artık suya göre üretim yapmalıyız.
Toprağa göre karar vermeliyiz.
İklimi dikkate almadan hiçbir plan yapmamalıyız.

Kaynağa rağmen üretim dönemi bitmiştir.
Kaynağa göre üretim dönemi başlamıştır.

Özellikle su konusu artık ertelenebilecek bir başlık değildir. Türkiye’de kullanılan suyun yaklaşık %77’si tarımda tüketilmektedir. Antalya gibi yoğun üretim yapılan bölgelerde bu oran çok daha kritik seviyelere ulaşmaktadır.

Son yıllarda kapalı devre sulama sistemleriyle su kayıplarında %30–40 oranında azalma sağlanmıştır. Bu son derece kıymetlidir. Ancak yeterli değildir. Artık suyu sadece kullanan değil, yöneten bir anlayışa geçmemiz gerekmektedir.

Tarımda dönüşüm yalnızca teknolojiyle mümkün değildir. Üretici bu sürecin içinde değilse, hiçbir model sürdürülebilir olmaz.

Antalya’da yaklaşık 40 bin kayıtlı üretici bulunmaktadır. Bu büyük bir güçtür. Ancak bu gücü doğru yönlendirmek zorundayız. Üreticiye veri sunmalı, riskleri önceden göstermeli ve doğru ürünü doğru yerde üretmesini sağlamalıyız.

Çünkü üretici doğruyu gördüğünde dönüşüm zaten kendiliğinden gerçekleşir.